بررسی فقهی قاچاق انسان با تاکید بر اهداف قاچاق انسان
30 بازدید
محل نشر: پذیرش و در نوبت چاپ
نقش: نویسنده
سال نشر: 0000/00/00
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
قاچاق انسان بصورت مستقل در فقه اسلامی مطرح نشده و لکن در قالب مباحث بیع حر در بحث مکاسب محرمه جزء کارهای حرام شمرده شده است (خوئی سید ابو القاسم، بی تا، ‌6، 111) و در تحریر الاحکام علامه حلی علاوه بر حرام تکلیفی بیع حر (قاچاق انسان)، حکم وضعی هم بر این جرم بار می شود (حلی حسن بن یوسف،1420 ، ‌2، 261) و ابوصلاح حلبی قطع دست را برای کسی که به جرم بیع حر (قاچاق انسان) دست یازد، دانسته است (حلبی تقى الدین بن نجم الدین،1403 ،412) البته نه از روی سرقت بلکه از جهت فساد فی الارض (همان، 261) مضافاً بر اینکه قاچاق انسان علاوه بر مصداق واقع شدن بیع حر از مصادیق قوادی و اشاعه فحشاء و محاربه خواهد بود که هر کدام مستقلاً کار حرامی بوده و علاوه بر ضمان و حرمت تکلیفی و وضعی، مستوجب حد و تعزیز و در برخی موارد مستوجب قتل خواهد بود.